Projekt stanowi interdyscyplinarną analizę dotyczącą wykorzystania nanorurek węglowych jako biomimetycznych kanałów jonowych, łączącą zagadnienia biologii molekularnej, inżynierii materiałowej i mikroelektroniki. Badania te koncentrują się na dwóch głównych ścieżkach, z których pierwsza traktuje nanorurki jako uproszczone modele białek kanałowych, takich jak poryny bakteryjne, co pozwala lepiej zrozumieć mechanizmy transportu jonowego w organizmach żywych. Druga ścieżka dotyczy innowacyjnych zastosowań technologicznych, w tym budowy inteligentnych materiałów, nanosensorów oraz biomimetycznych chemicznych systemów obliczeniowych. Kluczowym elementem analizy są właściwości memrystywne układów nanofluidycznych, które dzięki możliwości adaptacyjnego przetwarzania i przechowywania informacji na wzór synaps neuronalnych, mogą stać się fundamentem dla nowej generacji energooszczędnych rozwiązań informatycznych, stanowiąc alternatywę dla konwencjonalnych architektur komputerowych opartych na materiałach w stanie stałym.
Dodatkowe uwagi: